-
1 assail
[əˈseɪl] verbto attack, torment:يُهاجِم بِعُنْف، يُزْعِج بِالأسْئِلَهassailed by doubts.
-
2 menempur
attack, assail. -
3 navaliti
-
4 napasti
attack, assault, iz zasjede ambush* * *• charge• to attack• insult• infest• invade• fly apart• fire at• graze• bite• aggress• attempt• assault• attack• assail -
5 menempur
attack, assail -
6 menempuh
attack, assail. 2 go through, endure by passing through. 3 take on, take up. -
7 angripe
assault, attack* * *verb. assail, assault, attack, contest, encroach on, engage, attack, assail, charge, injure, affect verb. (korrosjon) [ tære] corrode -
8 oppūgnō
oppūgnō āvī, ātus, āre [ob+pugno], to fight against, attack, assail, assault, storm, besiege, war with. civitates ad se oppugnandum venisse, Cs.: vineis, turribus oppidum: molibus urbem, V.: illi oppugnatum venturi erant—quem?—Fig., to attack, assault, assail: consulem: pecuniā nos: aequitatem verbis: id ne impetremus, contend.* * *oppugnare, oppugnavi, oppugnatus Vattack, assault, storm, besiege -
9 petō
petō īvī and iī (perf. petīt, V., O; petīstī, C., V.; petīsse, C., O.; petīssem, C., L, O.), petītus, ere [PET-], to strive for, seek, aim at, repair to, make for, travel to: summum locum, Cs.: maris oras: navīs, take refuge in, N.: Troia peteretur classibus, V.: caelum pennis, fly to, O.: Grais Phasi petite viris, visited by the Greeks, O.: ille Reginam petit, turns to, V.: campum petit amnis, V.: mons petit astra, rises to, O.— To fall upon, rush at, attack, assault, assail, fly at, aim at, thrust at: Indutiomarum, aim at, Cs.: cuius latus mucro ille petebat: non latus, sed caput, aim at: Tarquinium spiculo infeste, L.: Mālo me, throw an apple at, V.: cui petit ungue genas, O.: Vos turba saxis petens, stoning, H.—Fig., to attack, assail: me epistulā: uter ab utro petitus insidiis esset, L.— To demand, exact, require: ex iis tantum, quantum res petet, hauriemus: poenas ab optimo quoque sui doloris, i. e. exact satisfaction.—To demand at law, sue for, claim: unde petitur... qui petit, the defendant... the plaintiff, T.: qui per se litem contestatur, sibi soli petit: alienos fundos.— To beg, beseech, ask, request, desire, entreat: flentes pacem petere, Cs.: Curtio tribunatum a Caesare, ask for Curtius: a te pro Ligario, intercede with you for: reus ut absolvatur: a te, ut, etc.—Of office, to solicit, be a candidate: nemo est ex iis, qui nunc petunt, qui, etc.: ambitiose regnum, L.— To woo, court, solicit: ut viros saepius peteret quam peteretur, S.: illam, O.: virgo ad libidinem petita, L.— To pursue, seek, strive after, aim at: fugā salutem, Cs.: praedam pedibus, O.: gloriam, S.: eloquentiae principatum: bene vivere, H.: conubiis natam sociare Latinis, V.: ex hostium ducibus victoriam, over, L.: imperium ex victis hostibus, L.— To fetch, bring, elicit, obtain, wrest, draw: E flammā cibum, T.: custodem in vincula, V.: a litteris doloris oblivionem: latere petitus imo spiritus, H.: gemitūs alto de corde petiti, O.— To take, betake oneself to, repair to: alium cursum, take another route: aliam in partem fugam, betake themselves to flight, Cs.— To refer to, relate to: Troianos haec monstra petunt, V.* * *petere, petivi, petitus Vattack; aim at; desire; beg, entreat, ask (for); reach towards, make for -
10 impūgnō (in-p-)
impūgnō (in-p-) āvī, ātus, āre, to fight against, attack, assail: acrius, Cs.: terga hostium, L.—To attack, assail, oppose, impugn: tempus impugnandi: acerrime regem, S.: nostra, H. -
11 समासद्
sam-ā-sadP. - sīdati, to be take one's self to, come near to, approach orᅠ advance to, reach, arrive at (acc.) MBh. R. etc.;
to meet, encounter (either in a friendly orᅠ hostile manner), attack, assail MBh. ;
to attain, obtain, meet with, find, recover Rājat. Kathās.:
Caus. - sādayati (ind. p. - sādya q.v.), to come to, to approach, advance to, arrive at, fall orᅠ get into, reach, attain, incur MBh. Kāv. etc.;
meet, encounter (a friend orᅠ enemy), attack, assail ib. ;
to hit (as an arrow) MBh. ;
to accrue to (acc.) Rājat.
-
12 assalire vt irreg
[assa'lire]to attack, assail, fig to assail -
13 assalire
vt irreg [assa'lire]to attack, assail, fig to assail -
14 impugno
impugno ( inp-), āvi, ātum, 1, v. a. [in-pugno], to fight against a person or thing, to attack, assail (class.; esp. in the transf. and trop. signif.; cf.: invado, opprimo, aggredior, adorior).I.Lit., in the milit. sphere:II.terga hostium,
Liv. 3, 70, 4:Syracusae a cive impugnatae sunt (for which, shortly after, oppugnari),
Just. 22, 2. — Absol.: nostri redintegratis viribus acrius impugnare coeperunt, * Caes. B. G. 3, 26, 4; Just. 38, 4.—Transf., beyond the milit. sphere, to attack, assail, oppose, impugn:qui (Scaurus) tametsi a principio acerrime regem (Jugurtham) impugnaverat, tamen, etc.,
Sall. J. 29, 2:cujus vel praecipua opera Bibulum impugnaverat,
Suet. Caes. 21; Cic. Fam. 3, 12, 1:veneficiis et devotionibus impugnari,
Suet. Calig. 3:saepe quae in aliis litibus impugnarunt actores causarum, eadem in aliis defendunt,
Quint. 2, 17, 40:filii caput palam,
id. 11, 1, 62: dignitatem alicujus, Cic. Fragm. ap. Non. 439, 3; Hirt. B. G. 8, 53, 1:sententiam,
Tac. H. 4, 8:meritum et fidem,
Ov. M. 5, 151:finitionem alterius,
Quint. 7, 3, 22:nostra,
Hor. Ep. 2, 1, 89; Quint. 4, 1, 14. — Absol.:cum illis id tempus impugnandi detur,
Cic. Quint. 2, 8. -
15 inpugno
impugno ( inp-), āvi, ātum, 1, v. a. [in-pugno], to fight against a person or thing, to attack, assail (class.; esp. in the transf. and trop. signif.; cf.: invado, opprimo, aggredior, adorior).I.Lit., in the milit. sphere:II.terga hostium,
Liv. 3, 70, 4:Syracusae a cive impugnatae sunt (for which, shortly after, oppugnari),
Just. 22, 2. — Absol.: nostri redintegratis viribus acrius impugnare coeperunt, * Caes. B. G. 3, 26, 4; Just. 38, 4.—Transf., beyond the milit. sphere, to attack, assail, oppose, impugn:qui (Scaurus) tametsi a principio acerrime regem (Jugurtham) impugnaverat, tamen, etc.,
Sall. J. 29, 2:cujus vel praecipua opera Bibulum impugnaverat,
Suet. Caes. 21; Cic. Fam. 3, 12, 1:veneficiis et devotionibus impugnari,
Suet. Calig. 3:saepe quae in aliis litibus impugnarunt actores causarum, eadem in aliis defendunt,
Quint. 2, 17, 40:filii caput palam,
id. 11, 1, 62: dignitatem alicujus, Cic. Fragm. ap. Non. 439, 3; Hirt. B. G. 8, 53, 1:sententiam,
Tac. H. 4, 8:meritum et fidem,
Ov. M. 5, 151:finitionem alterius,
Quint. 7, 3, 22:nostra,
Hor. Ep. 2, 1, 89; Quint. 4, 1, 14. — Absol.:cum illis id tempus impugnandi detur,
Cic. Quint. 2, 8. -
16 lacesso
lăcesso, īvi or ĭi, ītum, 3 ( inf. pass. lacessiri, Col. 9, 8, 3; 9, 15, 4; Ambros. Ep. 6, 1:I.lacessi,
Liv. 31, 18, 4 al.; Lact. 5, 2, 2:lacessientium,
Liv. 27, 12, 13:lacessiebant,
id. 23, 46, 11), v. a. [lacio; v. Roby, 1, § 625], to excite, provoke, challenge, exasperate, irritate (syn.: irrito, provoco).Lit.:II.aliquem ferro,
Cic. Mil. 31, 84:sponsione me homo promtus lacessivit,
id. Pis. 23, 55:tu ultro me maledictis lacessisti,
id. Phil. 2, 1, 1:me amabis et scripto aliquo lacesses,
by writing, force me to write in return, id. Fam. 12, 20:vetus si poeta non lacessisset prior,
Ter. Phorm. prol. 14:hostes proelio,
i. e. to attack, assail, Caes. B. G. 4, 11:aliquem bello,
id. ib. 6, 5:Aeduos injuriā,
id. ib. 1, 35:nos te nulla lacessiimus injuria,
Cic. Fam. 11, 3, 1:Saguntini nec lacessentes nec lacessiti,
Liv. 21, 11:aliquos lacessiturus bello,
id. 28, 28; Cic. de Imp. Pomp. 10, 23:quorum alter relictus, alter lacessitus,
id. ib. 2, 4:quid tam necessarium quam tenere semper arma, quibus... to ulcisci lacessitus,
id. de Or. 1, 8, 32:ne rudis agminum sponsus lacessat leonem,
Hor. C. 3, 2, 11:Caesar neque cedentes tanto collis ascensu lacessendos judicabat,
Hirt. B. G. 8, 14:aliquem capitaliter,
to make a deadly attack upon one, Plin. Ep. 1, 5:(corpora) quae feriunt oculorum acies visumque lacessunt,
to strike, meet, Lucr. 4, 217; 691; cf. id. 4, 597:nares odor lacessit,
id. 4, 691:fores nondum reserati carceris acer nunc pede nunc ipsa fronte lacessit Equus,
Ov. Tr. 5, 9, 30.— Poet.:aëra Sole lacessita ( = percussa radiis solis),
struck with the sunbeams' glitter, Verg. A. 7, 527; cf.vindemia pluviisque aut ventis lacessita,
Col. 3, 21, 5.—Transf., in gen.A.To urge, arouse, excite, stimulate, shake, move:B.a quo non modo impulsi sumus ad philosophas scriptiones, verum Etiam lacessiti,
Cic. Tusc. 1, 41, 121:ad scribendum,
id. Att. 1, 13, 1:ad pugnam,
Liv. 2, 45 init.:usus luxuriantis aetatis signaturas pretiosis gemmis coepit insculpere, et certatim haec omnis imitatio lacessivit,
Macr. S. 7, 13, 11: aurigae manibusque lacessunt Pectora plausa cavis, pat them on their breasts (in order to animate them), Verg. A. 12, 85:pugnam,
id. ib. 5, 429:bella,
id. ib. 11, 254:ne quemquam voce lacessas,
id. E. 3, 51:his se stimulis dolor ipse lacessit,
Luc. 2, 42:Nilus spuma astra lacessit,
id. 10, 320:taurus lacessit campum,
Stat. Th. 12, 604:clamore sidera,
Sil. 17, 387:deos (precibus),
to assail, importune, Hor. C. 2, 18, 12:pelagus carinā,
to stir, chafe, id. ib. 1, 35, 7.—To call forth, arouse, produce:sermones,
Cic. Fam. 3, 8, 7:ferrum,
Verg. A. 10, 10. -
17 obpugno
1.oppugno ( obp-), āvi, ātum (old inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55; v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. [obpugno], to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).I.Lit.:II.omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse,
Caes. B. G. 1, 44:aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum,
Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41:locum,
id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.):castelli oppugnandi spes,
Liv. 21, 57:se Macedoniam oppugnaturum dicebat,
id. 42, 32:oppugnante aliquo,
Just. 9, 5, 4:quoniam externo hoste oppugnarentur,
id. 18, 2, 2:Methonam urbem,
id. 7, 6, 14:25, 4, 7: nos et civitatem,
Vulg. 1 Macc. 11, 50.—Trop., to attack, assault, assail:2.non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me,
Cic. Fam. 5, 2, 6:pecuniā aliquem,
id. ib. 1, 1, 1:rem,
id. de Or. 2, 38, 161:aliquem clandestinis consiliis,
id. Or. 66, 223:aequitatem verbis,
id. Caecin. 24, 67:consilia alicujus,
Plaut. Most. 3, 1, 154:delictum,
id. Bacch. 5, 2, 52:senem,
to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60: sonipes celer... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.oppugno ( obp-), no perf., ātum, 1, v. a. [ob-pugnus], to beat with fists, to buffet (Plautin.):os,
Plaut. Cas. 2, 6, 56. -
18 oppugno
1.oppugno ( obp-), āvi, ātum (old inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55; v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. [obpugno], to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).I.Lit.:II.omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse,
Caes. B. G. 1, 44:aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum,
Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41:locum,
id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.):castelli oppugnandi spes,
Liv. 21, 57:se Macedoniam oppugnaturum dicebat,
id. 42, 32:oppugnante aliquo,
Just. 9, 5, 4:quoniam externo hoste oppugnarentur,
id. 18, 2, 2:Methonam urbem,
id. 7, 6, 14:25, 4, 7: nos et civitatem,
Vulg. 1 Macc. 11, 50.—Trop., to attack, assault, assail:2.non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me,
Cic. Fam. 5, 2, 6:pecuniā aliquem,
id. ib. 1, 1, 1:rem,
id. de Or. 2, 38, 161:aliquem clandestinis consiliis,
id. Or. 66, 223:aequitatem verbis,
id. Caecin. 24, 67:consilia alicujus,
Plaut. Most. 3, 1, 154:delictum,
id. Bacch. 5, 2, 52:senem,
to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60: sonipes celer... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.oppugno ( obp-), no perf., ātum, 1, v. a. [ob-pugnus], to beat with fists, to buffet (Plautin.):os,
Plaut. Cas. 2, 6, 56. -
19 peto
pĕto, īvi and ĭi, ītum, 3 ( perf. petīt, Verg. A. 9, 9;I.Ov F. 1, 109: petisti,
Cic. Cat. 1, 5, 11; Verg. A. 4, 100; 12, 359:petistis,
Auct. Her. 4, 15, 22:petissem,
Cic. Verr. 1, 55, 145; Ov. M. 5, 26; Liv. 30, 25, 2:petisse,
Cic. Quint. 11, 37; id. Verr. 2, 4, 63, § 140; Ov. [p. 1365] M. 9, 623; cf. Neue, Formenl. 2, 516 sq.), v. a. [Sanscr. root pat-, to fall upon, fly, find; Gr. pet- in piptô (pi-petô), to fall; cf. Lat. impetus and in petomai, to fly; cf. Lat. penna, acci-pit-er, etc.; the root of piptô, and therefore orig. to fall, fall upon; hence, to endeavor to reach or attain any thing].To fall upon any thing.A.Lit.1.In a hostile sense, to rush at, attack, assault, assail; to let fly at, aim a blow at, thrust at, etc. (class.; cf.:2.invado, aggredior): gladiatores et vitando caute, et petendo vehementer,
Cic. Or. 68, 228:cujus latus mucro ille petebat,
id. Lig. 3, 9:non latus aut ventrem, sed caput et collum petere,
to thrust at, id. Mur. 26, 52:aliquem spiculo infeste,
Liv. 2, 20:aliquem mālo,
to throw an apple at any one, Verg. E. 3, 64:alicui ungue genas,
Ov. A. A. 2, 452:aliquem saxis, id. de Nuce, 2: aprum jaculis,
Suet. Tib. 72:aëra disco,
Hor. S. 2, 2, 13:bello Penatìs,
Verg. A. 3, 603:armis patriam,
Vell. 2, 68, 3.—Without the notion of hostility: petere collum alicujus amplexu, to fall upon one's neck, to embrace one, M. Cael. ap. Quint. 4, 2, 124.—Esp. freq., to seek, to direct one's course to, to go or repair to, to make for, travel to a place:II.grues loca calidiora petentes,
Cic. N. D. 2, 49, 125:Cyzicum,
id. Fam. 14, 4, 3:Dyrrhachium,
id. Planc. 41, 97:naves,
to seek, take refuge in their ships, Nep. Milt. 5, 5:caelum pennis,
to fly, Ov. F. 3, 457:Graiis Phasi petite viris,
visited by the Greeks, id. P. 4, 10, 52:Metellus Postumium ad bellum gerendum Africam petentem,... urbem egredi passus non est,
attempting to go, starting, Val. Max. 1, 1, 2.— Transf., of things, to proceed or go towards:campum petit amnis,
Verg. G. 3, 522:mons petit astra,
towers toward the stars, Ov. M. 1, 316: aliquem, to seek, go to a person:reginam,
Verg. A. 1, 717:ut te supplex peterem, et tua limina adirem,
id. ib. 6, 115: aliquid in locum or ad aliquem, to go to a place or person for something, to go in quest of, go to fetch:visum est tanti in extremam Italiam petere Brundisium ostreas,
to go to Brundisium for oysters, Plin. 9, 54, 79, § 169:myrrham ad Troglodytas,
id. 12, 15, 33, § 66:harena ad Aethiopas usque petitur,
id. 36, 6, 9, § 51:collis, in quem vimina petebantur,
id. 16, 10, 15, § 37:quaeque trans maria petimus,
fetch, id. 19, 4, 19, §§ 58, 52.—Trop.A.To attack, assail one with any thing (class.):B. 1.aiiquem epistulā,
Cic. Att. 2, 2, 2:aliquem fraude et insidiis,
Liv. 40, 55:aliquem falsis criminibus,
Tac. A. 4, 31.—In gen.:2.ita petit asparagus,
Varr. R. R. 1, 23:ex iis tantum, quantum res petet, hauriemus,
Cic. de Or. 3, 31, 123:aliquem in vincula,
Quint. 7, 1, 55:aliquem ad supplicium,
id. 7, 6, 6: poenas ab aliquo, to seek satisfaction from or revenge one's self on any one. ut poenas ab optimo quoque peteret sui doloris, Cic. Att. 1, 16, 7:ut merito ab eā poenas liberi sui petere debuerint,
Quint. 3, 11, 12.—In partic.a.To demand or claim at law, to bring an action to recover, to sue for any thing (syn.:b.postulo): causam dicere Prius unde petitur... Quam ille qui petit,
Ter. Eun. prol. 11:qui per se litem contestatur, sibi soli petit,
Cic. Rosc Com. 18, 53: aliquando cum servis Habiti furti egit;nuper ab ipso Habito petere coepit,
id. Clu. 59, 163:qui non calumniā litium alienos fundos, sed castris, exercitu, signis inferendis petebat,
id. Mil. 27, 74.—To beg, beseech, ask, request, desire, entreat (syn.: rogo, flagito, obsecro); constr with ab and abl. of pers. (cf. infra); ante- and postclass., with acc. of pers.:(β).vos volo, vos peto atque obsecro,
Plaut. Curc. 1, 2, 60; freq. with ut:a te etiam atque etiam peto atque contendo, ut, etc.,
Cic. Fam. 13, 1, 5:peto quaesoque, ut, etc.,
id. ib. 5, 4, 2:peto igitur a te, vel, si pateris, oro, ut,
id. ib. 9, 13, 3:petere in beneficii loco et gratiae, ut,
id. Verr 2, 3, 82, § 189:petere precibus per litteras ab aliquo, ut,
id. Sull. 19, 55:pacem ab aliquo,
Caes. B. G. 2, 13:opem ab aliquo,
Cic. Tusc. 5, 2, 5:vitam nocenti,
Tac. A. 2, 31:petito, ut intrare urbem liceret,
Just. 43, 5, 6.—Also, with id or illud, and ut, etc.: illud autem te peto, ut, etc., Dolab. ap. Cic. Fam. 9, 9, 2.—With obj.-clause (mostly poet.):arma umeris arcumque animosa petebat Ferre,
Stat. Achill. 1, 352; cf.: cum peteret (solum) donari quasi proprio suo deo, Suet. Aug. 5: petit aes sibi dari eis artous, Gell. 9, 2, 1.—De aliquo (for ab aliquo), to beg or request of one (post-class.):si de me petisses, ut, etc.,
Dig. 13, 6, 5.—Ab aliquo aliquid alicui, to beg a thing of one person for another (class.):M. Curtio tribunatum a Caesare petivi,
Cic. Q. Fr. 2, 15, 3: ab aliquo pro aliquo petere, to intercede for:in eorum studiis, qui a te pro Ligario petunt,
Cic. Lig. 10, 31.—With ex and abl. pers. (v. infra d.):eum petit litteris, ut ad Britanniam proficisceretur,
Capitol. Pertin. 3, 5; Eutr. 2, 24.—Hence, pĕtītum, i, n., a prayer, desire, request, entreaty, Cat. 68, 39.—Polit. t. t., to apply or solicit for an office, to be a candidate for office (different from ambire, to go about among the people to collect their votes, to canvass, which took place after the petitio):c.nemo est ex iis, qui nunc petunt, qui, etc.,
Cic. Att. 1, 1, 2:consulatum,
id. Phil. 2, 30, 76:praeturam,
id. Verr. 1, 8, 23; Liv. 1, 35.—To solicit a person, to seek to possess, to woo:d.libidine sic accensa (Sempronia) ut viros saepius peteret quam peteretur,
Sall. C. 25, 3:cum te tam multi peterent, tu me una petisti,
Prop. 3, 13, 27:formosam quisque petit,
id. 3, 32, 4:multi illam petiere,
Ov. M. 1, 478; cf.: quae tuus Vir petet, cave, ne neges;Ne petitum aliunde eat,
Cat. 61, 151.—To endeavor to obtain or pursue, to seek, strive after any thing, Plaut. Ep. 1, 2, 40:e.fugā salutem petere,
Nep. Hann. 11, 4:praedam pedibus,
Ov. M. 1, 534:gloriam,
Sall. C. 54, 5:eloquentiae principatum,
Cic. Or. 17, 56:sanguinis profusio vel fortuita vel petita,
intentional, designed, produced by artificial means, Cels. 2, 8.—With inf.:bene vivere,
Hor. Ep. 1, 11, 29:victricemque petunt dextrae conjungere dextram,
Ov. M. 8, 421; 14, 571:conubiis natam sociare Latinis,
Verg. A. 7, 96:aliquem transfigere ferro,
Mart. 5, 51, 3.—With ex and abl., over, in the case of:ex hostibus victoriam petere,
Liv. 8, 33, 13:supplicium ex se, non victoriam peti,
id. 28, 19, 11:imperium ex victis hostibus populum Romanum petere,
id. 30, 16, 7.—To fetch any thing:f.qui argentum petit,
Plaut. Ep. 1, 1, 53:cibum e flammā,
Ter. Eun, 3, 2, 38:altius initium rei demonstrandae,
Cic. Caecin. 4, 10:aliquid a Graecis,
id. Ac. 1, 2, 8:a litteris exiguam doloris oblivionem,
to obtain, id. Fam. 5, 15, 4:suspirium alte,
to fetch a deep sigh, Plaut. Cist. 1, 1, 57; cf.:latere petitus imo spiritus,
Hor. Epod. 11, 10; and:gemitus alto de corde petiti,
Ov. M. 2, 622:haec ex veteri memoriā petita,
Tac. H. 3, 5, 1.—To take, betake one's self to any thing:g.iter a Vibone Brundisium terrā petere contendi,
Cic. Planc. 40, 96:diversas vias,
Val. Fl. 1, 91:alium cursum,
to take another route, Cic. Att. 3, 8, 2:aliam in partem petebant fugam,
betook themselves to flight, fled, Caes. B. G. 2, 24.— -
20 aanvallen
♦voorbeelden:de vijand in de rug/flank aanvallen • attack/take the enemy from the rear/in the flank♦voorbeelden:een politicus over zijn uitspraken aanvallen • attack a politician about his statements♦voorbeelden:(op het eten) aanvallen • attack (the food)
См. также в других словарях:
attack — vb Attack, assail, assault, bombard, storm are comparable not only in their military but also in their extended senses. All carry as their basic meaning to make a more or less violent onset upon. Attack originally connoted a fastening upon… … New Dictionary of Synonyms
Attack — At*tack , v. t. [imp. & p. p. {Attacked}; p. pr. & vb. n. {Attacking}.] [F. attaquer, orig. another form of attacher to attack: cf. It. attacare to fasten, attack. See {Attach}, {Tack} a small nail.] 1. To fall upon with force; to assail, as with … The Collaborative International Dictionary of English
attack — 1. verb 1) Chris had been brutally attacked Syn: assault, assail, set upon, beat up; batter, pummel, punch; informal do over, work over, rough up 2) they attacked along a 10 mile front Syn: strike, char … Thesaurus of popular words
attack — attackable, adj. attacker, n. /euh tak /, v.t. 1. to set upon in a forceful, violent, hostile, or aggressive way, with or without a weapon; begin fighting with: He attacked him with his bare hands. 2. to begin hostilities against; start an… … Universalium
attack — I. verb Etymology: Middle French attaquer, from Old Italian *estaccare to attach, from stacca stake, of Germanic origin; akin to Old English staca Date: 1562 transitive verb 1. to set upon or work against forcefully 2. to assail with unfriendly… … New Collegiate Dictionary
attack — at•tack [[t]əˈtæk[/t]] v. t. 1) to set upon in a forceful, violent, hostile, or aggressive way, with or without a weapon; begin fighting with: The guard dog attacked the prowler[/ex] 2) mil to begin hostilities against; start an offensive against … From formal English to slang
Assail — As*sail ([a^]s*s[=a]l ), v. t. [imp. & p. p. {Assailed} ( s[=a]ld ); p. pr. & vb. n. {Assailing}.] [OE. assailen, asailen, OF. asaillir, assailler, F. assaillir; a (L. ad) + saillir to burst out, project, fr. L. salire to leap, spring; cf. L.… … The Collaborative International Dictionary of English
attack — at·tack n: an attempt to prove something invalid or incorrect esp. through judicial procedures made an attack on the will as not properly witnessed; specif: an attempt to have the judgment of a court corrected or overruled collateral attack: an… … Law dictionary
Assail — may refer to:* Assail (Malazan), a continent in the Malazan Book of the Fallen series * HMAS Assail (P 89), an Attack class patrol boat * USS Assail (AM 147), an Admirable class minesweeperee also* Assail Bank * Assailant … Wikipedia
assail — I verb accost, adgredi, adoriri, advance against, advance upon, aggress, assault, assault belligerently, attack, beset, encounter, fall upon, invade, mug, oppugn, oppugnare, rush upon, savage, set upon, set upon with violence, storm, thrust at,… … Law dictionary
assail — [ə sāl′] vt. [ME assailen < OFr asaillir < VL assalire, for L assilire, to leap on < ad , to + salire, to leap: see SALIENT] 1. to attack physically and violently; assault 2. to attack with arguments, questions, doubts, etc. 3. to begin… … English World dictionary